In een buurtmonitor kunnen in principe vaak honderden verschillende indicatoren worden verzameld uit tientallen bestanden. Echter niet de verzameling van zoveel mogelijk indicatoren, maar de bruikbaarheid ervan voor het beleid dient natuurlijk voorop te staan. De voorwaarden die op deze pagina staan vermeld kunnen helpen bij de selectie van de juiste indicatoren.

Niet te veel indicatoren
Er zijn in principe vele tientallen (zo niet honderden) indicatoren of gegevenssoorten die in een buurtmonitor kunnen worden opgenomen. Nu steeds meer registraties geautomatiseerd beschikbaar komen en de nieuwste generaties PC's en software het combineren daarvan steeds gemakkelijker maken, wordt het verleidelijk om alle beschikbare gegevens maar te verzamelen. Toch is het sterk aan te bevelen het aantal indicatoren te beperken. Een onnodig groot aantal indicatoren brengt extra tijd (dus kosten) met zich mee en maakt het systeem minder overzichtelijk, dus slechter toegankelijk. Waarschijnlijk het belangrijkste argument is echter dat veel indicatoren ook niet nodig zijn; slechts met een beperkt aantal indicatoren is het al mogelijk een goed beeld te schetsen van het woon- en leefklimaat in de buurten.
Afgezien van de wenselijkheid om het aantal gegevens in een systeem (en zeker ook in de publicaties daaruit) te beperken, is er een aantal basisvoorwaarden aan te geven waaraan de indicatoren in ieder geval zouden moeten voldoen.

Relevant
Uiteraard is het gewenst in het buurtmonitor relevante gegevens op te nemen. Deze relevantie heeft met name betrekking op de informatiebehoefte en wensen van de uiteindelijke gebruikers van het systeem. Vaak zullen er meerdere afdelingen of organisaties zijn met deels overeenkomende en deels specifieke wensen. Het is belangrijk deze gebruikers op de één of andere wijze te betrekken bij de inventarisatie van te verzamelen gegevens. Omdat beleidsprioriteiten in de loop der jaren veranderen, moet regelmatig worden bekeken of de indicatorenset nog aan de huidige eisen tegemoet komt. Wel moet zo weinig mogelijk worden veranderd aan de gebruikte definities om een goede vergelijking in de tijd te kunnen waarborgen.

Gemakkelijk te verzamelen
Over het algemeen zal men zich willen beperken tot gegevens die relatief gemakkelijk (dus zonder hoge kosten) te verzamelen zijn, liefst zo actueel mogelijk. Dat betekent meestal dat men zich zal beperken tot gegevens die beschikbaar zijn in geautomatiseerde systemen. Wanneer bovendien een goede documentatie en de gebruikte programmatuur worden bewaard, kunnen de gegevens later ook eenvoudig worden geactualiseerd.
Indien er twee indicatoren denkbaar zijn die weliswaar verschillend zijn, maar toch in dezelfde richting zullen wijzen (nationaliteit en etniciteit, of werkzoekenden en uitkeringsgerechtigden), terwijl één van de twee aanzienlijk eenvoudiger te verzamelen is dan een ander is een keuze snel gemaakt. Het kan echter voorkomen dat een bepaalde dimensie als zeer belangrijk wordt ervaren, terwijl de bijbehorende indicatoren slechts met een grote tijdsinvestering verzameld kunnen worden. Een soort kosten-baten analyse zal moeten uitwijzen of deze investering mogelijk toch de moeite waard is.

Uniform beschikbaar voor het hele onderzoeksgebied
Als het van belang is buurten met elkaar te vergelijken, zou men zich eigenlijk moeten beperken tot gegevens die op uniforme wijze beschikbaar zijn voor het hele gebied (bijvoorbeeld de hele gemeente). Meestal betekent dat dat gebruik moet worden gemaakt van één leverancier voor een bepaald gegeven. Gemeentelijke registraties en gemeentebreed werkende organisaties (bibliotheek, arbeidsbureau) komen daarvoor in aanmerking. Wijkwelzijnsinstellingen, scholen en woningcorporaties daarentegen zijn vaak slechts in een deel van de gemeente actief. Om daarbij een dekkend beeld te krijgen moet men al deze organisaties benaderen, wat meer tijd kost. Een groter probleem is dat de verschillende organisaties vaak elk een eigen registratie hanteren, of afwijkende definities.
Overigens is ook een indicator als betalingsachterstanden bij het nutsbedrijf geschikter dan bijvoorbeeld huurachterstanden. Niet iedereen heeft immers een huurwoning, terwijl deze vaak zeer ongelijk zijn verspreid over de verschillende buurten. Gezocht wordt dus naar situaties, die in theorie overal even vaak voor zouden kunnen komen.

Beschikbaar op het gewenste schaalniveau
Natuurlijk moeten de gegevens ook beschikbaar zijn op hetzelfde schaalniveau als waarop het buurtinformatiesysteem wordt opgezet. Meestal is dat het buurtniveau, maar soms ook straat-, subbuurt- of postcodeniveau. De postcode komt in de meeste registraties voor en wordt ook altijd op dezelfde manier geschreven (in tegenstelling tot straatnamen! - een groot probleem voor computers). Met een postcode-buurt-vertaaltabel komen daarmee ook buurtgegevens binnen handbereik. Bij sommige gegevens echter, bijvoorbeeld in de woonomgeving (voorzieningen, onderhoud, politie-meldingen) is de vertaalslag naar buurten wel eens moeilijk (maar niet onmogelijk). Ook kan het zijn dat bepaalde leveranciers geen gegevens willen leveren op het beoogde schaalniveau.

Voldoende onderscheidend
Behalve bij de puur beschrijvende indicatoren zal men vaak als eis stellen dat de indicatoren voldoende onderscheidend zijn. Dat wil zeggen: ze laten zien in welke opzichten en in welke mate buurten van elkaar verschillen en geven daardoor zinvolle informatie. Gegevens zoals mobiliteit, aantal werkzoekenden en woningkwaliteit zijn vaak onderscheidend. De gemiddelde woninghoogte of het aantal sterfgevallen per buurt zijn meestal veel minder interessant (behalve voor specialisten, zoals een epidemioloog van de GGD).